میم مثل مادر – رسول ملاقلی‌پور

تو سینما ندیدم. CDش رو گرفته بودم و چند هفته پیش بالاخره دیدمش. اگه هنوز ندیدید، تو اولین فرصت ببینیدش.
راستش موقعی که دیدمش یه جورایی آچمز شدم! یه حرف‌هایی بود که دوست داشتم بیام و بنویسم؛ ولی منصرف شدم. فقط همین رو بگم که :
عشق مادر به فرزند همیشه برام عجیب بوده. اما یه چیزی که اخیراً بهش فکر می‌کنم و این فیلم رو هم یه جورایی یه دلیل براش می‌دونم، «یگانگی عشق» ه. منظورم این نیست که عاشق یکی باشی؛ نه. منظورم اینه که «عشق فقط یه نوعه»؛ توی عشق خدا به انسان، انسان به خدا، انسان به انسان‌های دیگر خصوصاً از جنس مخالف، مادر به فرزند و یا هر مورد دیگه‌ای، فقط ظاهرش رو متفاوت می‌بینیم؛ فکر کنم اگه دقیق بشیم متوجه می‌شیم که همه‌ی جزئیاتشون هم مثل همه؛ ولی به خاطر اینکه طرفین این عشق‌ها از جنس (منظورم مذکر و مؤنث نیست. خدا، انسان و …) های مختلف هستن، این جزئیات هم به تبع صاحبانشون، ظاهرهای متفاوت ولی برابری دارن.
این حرف‌ها یه بخشش هم مربوط می‌شه به رابطه‌هایی که توی پست قبل (باید مثل خدا عاشق بود) بین عشق «خدا به انسان» و «انسان به انسان» برقرار کردم. شاید هم زیاد جوگیر شدم و احساس نظریه‌پردازی بهم دست داده! دونستن این که دارم توی این مورد اشتباه می‌کنم یا درست می‌گم، خیلی خیلی برام مهمه. خواهش می‌کنم اگه باهام موافق یا مخالف هستید، حتماً بگید.

اما دلیلی که باعث شد شروع کنم به نوشتن این پُست، شعرها و موسیقی‌های این فیلم بود. این فیلم دو تا آهنگ به یاد موندنی داره که شعرشون رو نوشتم و لینک دانلودشون رو هم گذاشتم. در این زمینه هم یه نگاهی به تیتراژ انداختم تا بعضی از کنجکاوی‌هام برطرف بشه:
آهنگساز: آریا عظیمی نژاد
خواننده: مهیار فاضلی
شاعر: اهورا ایمان
صوت قرآن: محمد اصفهانی
اولی اون قطعه‌ای هست که بعد از مدت کمی از نشون دادن سعیدِ بزرگ‌شده، توی مرکز توانبخشی (یا آسایشگاه معلولین؟) اجرا می‌شه و ظاهراً از زبون سپیده (مادر) خطاب به سهیل (پدر) ه. همون که آخرش سعید گریه می‌کنه، سرفه می‌کنه و بیهوش می‌شه (دلیل صداهای نامتعارفی که آخرش از سیم ویولن می‌شنوید همینه):

عشق تو نمی‌میرد (2.5 MB)
(البته این رو عارف قبلا خونده.)

بگذر ز من ای آشنا، چون از تو من دیگر گذشتم
دیگر تو هم بیگانه شو چون دیگران با سرگذشتم
می‌خواهم عشقت در دل بمیرد
می‌خواهم تا دیگر در سر یادت پایان گیرد
بگذر ز من ای آشنا چون از تو من دیگر گذشتم
هر عشقی می‌میرد؛ خاموشی می‌گیرد؛ عشق تو نمی‌میرد
باور کن بعد از تو، دیگری در قلبم جایت را نمی‌گیرد

دومی هم اجرای اصلی گروه در آخر فیلم هستش:

میم مثل مادر (4 MB)

میم مثل ما
میم مثل مریم
میم مثل «مادر»

کاشکی می‌شد بهت بگم چقدر صداتو دوست دارم
چقد مثه بچگی‌هام لالایی‌هاتو دوست دارم
سادگی‌هاتو دوست دارم؛ خستگی‌هاتو دوست دارم
چادر نماز و زیر لب خدا خداتو دوست دارم

کاشکی رو طاقچه‌ی دلت آینه و شمعدون می‌شدم
تو دشت ابری چشات یه قطره بارون می‌شدم
کاشکی می‌شد یه دشت گل برات لالایی بخونم
یه آسمون نرگس و یاس تو باغ دستات بشونم
لالایی لالایی لالالا
بخواب که می‌خوام تو چشات ستاره‌هامو بشمارم
لالایی لالا لالا لالا
پیشم بمون که تا ابد دنیا رو با تو دوست دارم

دنیا اگه خوب اگه بد، با تو برام دیدنیه
باغ گل‌های اطلسی با تو برام چیدنیه
لالایی لالایی … مادر… «مادر»
… می‌خوام بهت بگم چقدر صداتو دوست دارم
لالایی هاتو دوست دارم بغض صداتو دوست دارم … مادر
لالایی لالایی

بعد از دیدن فیلم یه کم خجالت می‌کشیدم.