خودکشی ممنوعه

محسن رضایی از شکایات انتخاباتیش صرف‌نظر کرد

ژوئن 24, 2009 · یک نظر بنویسید


حضرت آیت‌الله جنتی
دبیر محترم شورای نگهبان
سلام علیکم؛

احتراماً به استحضار می‌رساند، طبق روال قانونی، دغدغه‏ها و شکایات مربوط به انتخابات 22 خرداد را که حماسه‏ای بی نظیر و نمود بارز مردمسالاری دینی در نظام مقدس جمهوری اسلامی بود، در روزهای گذشته به آن نهاد محترم که مرجع رسیدگی قانونی به شکایات است، منعکس نموده و در این پیگیری نیز جدی بودم، اما با توجه به محدودیت زمانی، اکنون که وضعیت سیاسی ـ امنیتی و اجتماعی کشور، وارد شرایط حساس و تعیین کننده‏ای شده که از نتایج انتخابات مهم‏تر می‏باشد، لذا وظیفه می‏دانم خود و دیگران را به کنترل وضعیت فعلی ترغیب نمایم و از آنجا که عهدی با خدای خود بسته‏ام تا همواره سربازی فداکار برای انقلاب اسلامی، رهبری و مردم باشم، بدینوسیله انصراف خود را از پیگیری شکایت‏های مطرح شده اعلام می‏دارم.

محسن رضایی
۸۸/۴/۲

منبع: شبکه‌ی خبر، تابناک و احتمالا سایت خودش اگه بالا بیاد! (چون انصراف داد دیگه فکر کنم مشکل سایتش حل شه!)

به‌هرحال دیگه ماهیگیرهای صحرای آفریقا هم فهمیده بودن که از فردای انتخابات رضایی شکایت می‌کرد و اطلاعات می‌خواست و وزارت کشور اطلاعات نمی‌داد!

این کلمه‌ی «سرباز» که خودشم بهش اشاره کرد، بره من خیلی معنی داشت و داره.
قبلا هم که می‌خواستم یه مطلب دربارش بنویسم، خواستم با جمله‌ی «رضایی یه سربازه» شروع کنم.
رضایی یه سرباز بوده و هست. اگه چهار سال پیش انصراف داد هم بره همین بود. اگه کاندیدا شد و با برنامه اومد و حتی بره اینکه تا حد امکان موانع جلوش برداشته بشه، گفت آقا اصلا همه‌تون بیاید با هم دولت تشکیل بدیم. رضایی یه سربازه و من عمرا نمی‌تونم قبول کنم که خودش به تنهایی تصمیم گرفته باشه و به صحنه اومده باشه. شاید خیلی جاها فرماندهی کرده باشه؛ ولی تو خیلی از مسائل اساسی، «سرباز»ه نه فرمانده.
یکی از این سربازی‌های رضایی، سرباز «نظام» بودنه. حتی با وجود اینکه به تقلب گسترده در انتخابات یقین داشت، بقا و آرامش و امنیت نظام رو به حق خودش و دیگر مخالفان در انتخابات ترجیح داد.

در کل سرزنشش نمی‌کنم. سعی کرد با منطق‌تر از همه پیش بره. اما به‌هرحال از اول هم معلوم بود که به هر قیمتی و جلوی هر چیز و کسی نمی‌ایسته.
انصرافش یا ناشی از همون ترجیحات شخصی بوده، یا فشار، و یا کاملا مطمئن شده بود که این ۵ روز اضافه‌ای که رهبر به زمان رسیدگی شورای نگهبان به شکایات اضافه کرده، هیچ تغییری ایجاد نمی‌کنه.

اولا خیلی ثبات نظام و آرامش کشور براش مهم بود؛
ثانیا اگر هم می‌خواست ایستادگی کنه، باید یه تعداد قابل توجهی از مردم -همونطوری که پشت موسوی و کروبی هستن- پشتش می‌بودن، که خب بعید بود.
ثالثا از اول هم خودش از رهبر خواسته بود که «فصل الخطاب» باشه و جمعه هم با حضورش نشون داد که تابع اوامر رهبره.

در کل اتفاق خیلی عجیبی نبود.

دسته‌ها: ایران · پساانتخابات۸۸

0 responses تا اینجا

  • There are no comments yet...Kick things off by filling out the form below.

یک نظر بنویسید