مردم آروم باشید؛ همه‌مون تو یه آزمایشگاهیم!

سریال «فاکتور ۸» رو دیدین؟

یه دکتر یه تحقیقاتی داشته و می‌خواد یه دارو تولید کنه. دارویی که در اون زمان داره نمونه‌ی خارجیش وارد کشور می‌شه. دکتر معتقده فرمول خودش از فرمول خارجیا بهتره.

برای آزمایشش نیاز به بودجه و سرمایه داره که هزینه کنه (حتی «خونه باباشو» گرو می‌ذاره).

وقتی خرگوش تستش می‌میره (آزمایش شکست‌خورده به‌نظر می‌یاد)، هیچ رقمه زیر بار نمی‌ره. سعی می‌کنه بدون اطلاع بقیه -حتی همکارهای آزمایشگاهی خودش-، کارهایی انجام بده که کسی از مرگ خرگوش قبلی خبردار نشه. حتی به همکارهای خودش هم رودست می‌زنه! اصلا معتقده بعضی‌هاشون نفوذین و هدفشون شکست آزمایشه. به هر کاری دست می‌زنه.

البته توی اون سریال معلوم می‌شه که کشتن خرگوش کار یکی «خارج از آزمایشگاه»ه که می‌خواد این آزمایش شکست بخوره و همون داروی خارجی رو وارد کنه.
پس شما هم وقتی آزمایشتون شکست بخوره، بعد از بررسی فنی و عملی روند آزمایش، می‌رید دنبال عوامل مخرب «خارجی». (حالا بعدش دیگه بستگی داره به ویژگی‌های شما، که شکست آزمایش رو بپذیرید یا نه؟)

الان که فکر می‌کنم، می‌بینم از سریال «یوسف پیامبر» هم سیاسی‌تر بود!!!
کسی که قدر سوراخ لینا لوله‌ای (!) هم تاریخ سرش بشه می‌تونه بفهمه چی می‌گم.
اونایی هم که نمی‌فهمن، بیشتر فکر کنن. بازم نفهمیدن از بغل‌دستیشون بپرسن. بازم نفهمیدن هم که خب معلوم می‌شه هنوز حقشونه موش آزمایشگاهی بمونن!